Kokusunun sindigi nevresim icin “kirlendi degistir!” diyorlar. Oysa en saf halinin izleri duruyor o nevresimin dokusunda bilmiyorlar..
biri gider, biri kicini doner, biri bir varmis bir yokmus
yarim kalanlarin acisi hic bitmeyecek gibi…
hepsi ayri ayri ve hep ayni anda uzmeyi basarabiliyorsa seni, biter, bitti dedigin seyler kabusun olur yaralar cikartirsin sonra yuzunde.
biri veda eder gider, biri kicini doner sana. digeri hicbir sey olmadi ki der inceden… ayri ayri verdigin deger koydugun yer, bogazinda dugum olur.
gozlerin guler, bedenin vazgecer her seyden salar kendini, ellerin hic olmadik ellere uzanir ama kalbin saplanir kalir bir kayaya…
ama bosver onlar zaten yarim, yarim olan onlar… sen coktan tamamlamistin zaten. simdi sal kendini. vazgec her seyden, kapat gozlerini, derin bir nefes al… belki bir de sigara yakarsin ustune… nasilsa uyuyacaksin, gece gececek gunes dogacak dirileceksin yeniden…
(bitmese de, uzse de , buyutecek seni… bosver dedim ya! onlar kalsin minicik karsinda…)
gibi gibiyim.
Siyah beyaz bir filmin icine hapsedilmis gibi, senden baska herkesin renkleri var gibi…
Varligin yoklugunla es gibi.
Bir muzigi masallastirip dinlemek, ancak o sekilde uyuyabilmek gibi…
Disardan gulup, icten ice aglamak gibi…
Bir seye karar verirken son derece ozgur ama bi o kadar da baska bir secenek duymak ister gibi…
Kocaman evin tek basinayken sana dar gelmesi, yataginin sag tarafina kusmek gibi… Her sabah solundan kalkmak gibi…
Sabah uyuyup, aksam uyanmak gibi…
Tatil gununde oturup boyle bir yazi yazmak gibi…
Birazdan sigarani yakip, kedi’nle sohbet etmek gibi…
Bilmiyorum hissettigim bu sey neye benziyor gibi?
x: Fazla zorluyorsun.
y: …..
(Ruhumun nefes almasi icin sol yanimda bir pencere acmak ister gibi… Sadece -gibi- bu kadar zor olmamaliydi. Zorluyor -gibi- gorunmemeliydim… )
…
Masanin ustunde duran bos cerceve gibiyiz…
Ya arkadas gibi yanyana durup baska taraflara gulumseyecegiz ayni karede,
Ya birbirimizin gozunun icine gulup sevgili olacagiz…
Ortasi yok bunun arkadasim!
Alttan benim elimi tutarken kafan baska yere bakarsa ve ben o sirada sana bakiyor olursam…
Bunun hesabini veremezsin… Beni gec hadi ama emin ol cikar bir yerden.
oyle iste, dolabiliyor insan bazi bazi.
Aslinda kendimi hemen teslim etmiyorum… Sadece o kadar yorgun zamanlarimda cikan insanlar oluyor ki onlara sirtimi hafiften dayamak biraz nefes alabilmek istiyorum… En azindan umud ediyorum.
Sonra o karsimda dimdik duran benden beter… Ha olabilir dinlerim, yorulmadigim tek sey dinlemek belkide - ki isim sayesinde dinlemek de artik ruhumu daraltiyor -
Sonra biz boyle birbirimize dayanarak ayakta durmaya calisirken, bir de bakiyorum yerle bir olmusuz. Ben cabuk kalkmayi basarabilen biri de degilim.. O iki soluklanip ayaga kalkip kaldigi yerden devam ederken benim suni destege ihtiyacim oluyor…
Vermedigini de alip gidenler…
Sende var olani yok edenler…
Bilmeden de olsa tutamayacagi sozu verenler…
Kisacasi salak ayagina yatip, seni salak yerine koyanlar…
(Yapmayin Allah askina anlamamis olmazsiniz!)
Ne evde dinlenebiliyorum ne de iste. Iste zaten dinlenebilmenin bir yolu kesinlikle yok.. Isten arta kalan zamanlarda da evin isleri derken ki kalan zaman gercekten ‘cuk ekran’…
Asil dinlenmesi gereken de ruhum, hele onun icin dinlenmeye hic vakit yok..
Sanirim bes gun araliksiz uyumak istiyorum. Uzerine de bes gun araliksiz evde kitap okumak ne bileyim dizi izlemek film de olur…
Sonra bir kuafor biraz alisveris…
Bence guzel olabilirdi.
Stuff I like
-
terminoş
-
-
Şuan mutluyum.
